::پیدا و ناپیدا::

ای سراپای همه, پیدا و ناپیدای ما/
ای تمام هستی و سرمنشا رویای ما

ای که خود را گستراندی در فضای زندگی/
تا به عینیت رسد, عشقت در این دنیای ما

ای وجودی که جهانی از دلت موجود گشت/
تا به وجد اید ز درک موجد زیبای ما

ای تب و تابی که بی تابی که بی تابت شوند/
تا که دریابند تویی هر جزو سر تا پای ما

ای که جز تسلیم و بگذشتن ز هر تفسیر ذهن/
ره نباشد تا نشینی, با دلت بر جای ما

گم نگشتی, بوده ای, این خلق من بازی توست/
تا که تا بی من شدن, جستن شود سودای ما

این منم, گویم به جایت:"این منم" بی من کنم/
تا شود جاری ز عشق، این از تو گفتنهای ما

/ 0 نظر / 5 بازدید